Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Εικαστικός και πολιτισμικός βανδαλισμός

 

Κάποιοι θα γελάσουν αφελώς και κάποιοι άλλοι θα το βρουν απλώς χαριτωμένη ιδέα. Κάποιοι άλλοι θα μιλήσουν για προσβολή του ελληνικού πολιτισμού και θα εκτοξεύσουν πιθανόν εθνικιστικές και άλλες κορώνες ή θα εκφράσουν με εξαλλοσύνη την ιερή τους αγανάκτηση.
Το πρόβλημα, κατά τη γνώμη μου, είναι και πάλι αισθητικό και κυρίως ιδεολογικό. Είναι αποτέλεσμα της γενικότερης αμορφωσιάς και απαιδευσιάς. Είναι προϊόν της γενικότερης λαϊκιστικής ισοπέδωσης και της χυδαίας άποψης ότι όλα μπορούν να γίνονται αντικέιμενο...πλάκας και εμπορικής εκμετάλλευσης. Τα πάντα μπορούν να χρησιμοποιούνται για το κέρδος, για την πρόκληση και για το δήθεν χιούμορ.
Η κακόγουστη και πέρα ως πέρα απαράδεκτη διαφημιστική διαφημιστική καμπάνια δεν απευθύνεται δυστυχώς μόνο σε καταναλωτές χωρίς παιδεία και χωρίς αίσθηση γούστου τελικά. Διαμορφώνει και προσδιορίζει την λαϊκή κουλτούρα και τα πρότυπα που γίνονται αποκλειστικά και μόνο καταναλωτικά.
Η ιστορία αυτών των αγαλμάτων, η πανανθρώπινη πολιτιστική αξία τους, η διαχρονική αισθητική τους, ο "πόνος" του ξεριζωμού τους από το φυσικό τους χώρο, γελοιοποιούνται, χλευάζονται και υποβαθμίζονται. Τα αγάλματα αυτά δεν είναι φέρετρα νεκρών ιδεών και συμβολισμών. Είναι ζωντανοί οργανισμοί, που ζουν και αναπνέουν ανάμεσά μας με το πέρασμα των αιώνων, μας συντροφεύουν, συναιρούν τα συστατικά στοιχεία της ιδιοσυγκρασίας μας, θρέφουν το συλλογικό μας υποσυνείδητο και συνεχίζουν, εντέλει, να καθορίζουν αυτό που είμαστε. Είναι οι ζωντανοί μάρτυρες της πολιτισμικής κληρονομιάς όλης της ανθρωπότητας.
Όσοι επιδίδονται αυθαίρετα ή έστω ακούσια σε ένα είδος μεταμοντέρνου (sic) ντανταϊσμού και αποφάσισαν στο όνομα του κέρδους και της χυδαίας ελευθεριότητάς τους να τα περιφέρουν στον παμφάγο κόσμο του καταναλωτισμού ως μοντέλα της απέραντης ανοησίας τους και της κακόγουστης αισθητικής τους, ας είναι έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τα επίχειρα της ύβρης τους !

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Προσδοκίες για το 2016


Όταν οι πολιτικές, και μάλιστα οι οικονομικές, δεν υπηρετούν τις ανάγκες των ανθρώπων και των κοινωνιών, όταν επιδεινώνουν τη ζωή τους και τους οδηγούν στη φτώχεια και στην εξαθλίωση, αλλάζουν ή απλώς καταργούνται. Η αποδοχή της άποψης "δε γίνεται αλλιώς" είναι η μεγαλύτερη "ήττα" που υποστήκαμε μέσα στο 2015.
Δεν είμαι αρμόδιος να υποδείξω λύσεις, ούτε και θέλω. Αυτό που με νοιάζει πλέον, είναι να γίνει κατανοητό ότι πάνω από τους αριθμούς, τα οικονομικά μεγέθη, τους δείκτες της οικονομίας, τους δανειστές και τους τραπεζίτες, είναι και πρέπει πάντοτε να είναι ο Άνθρωπος και οι ανάγκες του. Οι άνθρωποι και οι κοινωνίες τους δεν είναι άυλο χρήμα, δεν είναι υλικό οικοδομών οικονομικών αυτοκρατοριών, όπως μας έκαναν να πιστέψουμε όλα αυτά τα χρόνια της...κρίσης.
Η ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε ξανά ότι εμείς πρέπει να είμαστε στο "Επίκεντρο της Ζωής" και το "Κέντρο του Σύμπαντος" είναι μια από τις μεγάλες προσδοκίες μου το 2016...